NAQSHBANDIYA TARIQATI VA ALLOMALARI MEROSINING XORIJDA O‘RGANILISHI

Авторы

  • Shahzod Abdurasulov Toshkent davlat Sharqshunoslik universiteti “Tarixshunoslik, manbashunoslik va tarixiy tadqiqot usullari” yo‘nalishi 2-kurs magistranti

Аннотация

XX asrga kelib, islom olami va jahon falsafiy tafakkurining rivojiga katta hissa qo‘shib kelgan tasavvuf ta’limoti va ayniqsa, uning rang-barang falsafasi Sharq va Gʻarb sharqshunos, islomshunos olimlarining diqqatini o‘ziga jalb etdi. Xorijda Markaziy Osiyo tasavvuf tariqatlari allomalari va ularning ilmiy merosi bo‘yicha ko‘plab olimlar tadqiqot olib borishgan. Xususan, g‘arbda Markaziy Osiyo tasavvuf tariqatlarni o‘rganish bo‘yicha jiddiy tadqiqot olib borgan sharqshunoslar bisyor. Bulardan eng taniqlisi ingliz olimlari Nikolsson[1] va Arberri[2], fransuz olimi L. Massinon[3], nemis olimi T. Nyoldeke[4] va nemis olimasi Anna Mariya Shimmel[5], M.T.Stepanyans, V. Jukovskiy, Ivanov, R. Arnold kabi sharqshunos olimlarning tasavvufni to‘g‘ri tushungan holda qilgan jiddiy ilmiy ishlari ahamiyatga molikdir.

Библиографические ссылки

Arberry A.J. Sufism. – London: 1950.

Devin DeWeese. Studies on Sufism in Central Asia. – London and New York, 2012. 57 p.

Devin DeWeese The Mashaikh-i Turk and the Khojagan: Rethinking the Links between the Yasavi and Naqshbandi Sufi Traditions. JIS 7/2. 1996.

Gross Joann. 2007. The Naqshbandīya Connection: From Central Asia to India and Back (16th-19th Centuries). In India and Central Asia: Commerce and Culture, 1500-1800, ed. Scott C. Levi. New Delhi: Oxford University Press: Pp. 232-259.

Fritz Meier. Najmuddm al-Kubra Die "fawdtih al-gamal w a fawdtih al-galal" des Nagmuddln Kubra.

– Wiesbaden. 1957.

Jürgen Paul. Die politische und soziale Bedeutung der Naqsbandiyya in Mittelasien im 15. Jahrhundert. – Berlin, 1991.

Крачковский И. Ю., Бартольд В. В., Ольденбург С. Ф. Записка об учёных трудах Луи Массиньона. // «Известия Российской академии наук. VI серия». – Тошкент: — 1924. — C. 18.

Нельдеке, Теодор // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.

Von Kügelgen, Anke. 1998. Die Entfaltung der Naqšbandīya Muǧaddidīya im mittleren Transoxanien vom 18. bis zum Beginn des 19. Jahrhunderts: Ein Stück Detektivarbeit. In Muslim Culture in Russia and Central Asia from the 18th to the Early 20th Centuries, vol. 2: Inter-Regional and Inter-Ethnic Relations, ed. Anke von Kügelgen, Michael Kemper, and Allen J. Frank. Berlin: Klaus Schwarz Verlag; Islamkundliche Untersuchungen, Bd. 216: Pp. 101-151.

Тримингэм Дж. Суфийские ордены в исламе / Пер. с англ. А.А. Ставиской; под ред. О.А. Акимушкина. – М.: Наука. Главная редакция Восточной литературы, 1989. – 328 с.

Schimmel, Annemarie. Mystical dimensions of Islam. The University of North Carolina Press Chapel Hill. 1975. – 512 p.

Zarcone T. The Sufi Networks in Southern Xinjiang During the republican regime (1911-1949). 1999.

Загрузки

Опубликован

2024-05-23

Как цитировать

Abdurasulov, S. (2024). NAQSHBANDIYA TARIQATI VA ALLOMALARI MEROSINING XORIJDA O‘RGANILISHI. Talqin Va Tadqiqotlar, (10(47). извлечено от https://talqinvatadqiqotlar.uz/index.php/tvt/article/view/2382