КЛАССИК ФОРС ТИЛИДАГИ ҚОФ “ق” ВА ҒЕЙН “غ” ҲАРФЛАРИНИНГ ҲОЗИРГИ ФОРС АДАБИЙ ТИЛИДАГИ ЎЗГАРИШЛАРИ
Ключевые слова:
Классик форс тили, ҳозирги форс тили, ундош, вариантивлик, жануби шарқий шевалар, шимолу ғарбий шевалар.Аннотация
Ушбу мақолада классик форс тилидаги “қоф” ва “ғейн” ҳарфларининг фонологик аҳамияти ва ҳозирги форс тилидаги ўзгаришлари кўрсатилган. Шунингдек ушбу ўзгаришлар сабаби ва классик форс тилидаги вариантивлик хусусиятлари ёритилган.
Библиографические ссылки
Muin. M. Farhange fārsi. T., 1381.
Samare. Y. Āvāŝenāsi-ye zabāne fārsi. Tehrān, 1311 h. 226 s.
Xānlariy P.N. Tārixi-e zābān-e fārsi. Ж 1– Tehrān, 1365, 414 с.
Қуронбеков А., Воҳидов А., Зияева Т. Форс тили. Тошкент; Мусиқа, 2006. 565 б.
Карминагӣ М. Тўҳфат-ул-хонӣ. Хужанд: Нури маърифат. 2017. 419 с.
Қуронбеков А. Классик форс тили ҳамда ҳозирги давр форс, дарий ва тожик тиллари фонемалар тизимининг қиѐсий таҳлили//Шарқ классик филологияси. – Тошкент: ТошДШИ, 2009. – 11-19с.
Муҳаммад Ҳ. Табризий. Burhān-e γāte’, 3.ж. Теҳрон, 1242қ. 1513.с.
Хусрав Н. Сафарнома. Тасҳеҳи Айнӣ К., Айни С.. –Душанбе: Ирфон, 1970. –С. 116.
ابوالقاسمی م. دستور تاریخی زبان فارسی. تهران.ص. 425
محمد تقی بهار. سبکشناسی.ج 1. تهران. 1349. ص. 499






