SAMARQAND SHAHRI ATROFIDAGI QO’RGON VA BOG’ DEVORLARINING QURILISH TEXNOLOGIYASI VA QURUVCHI USTALAR TARKIBI
Ключевые слова:
urganji, devolkash, qo’rg’on devor, bog’ devor, belkurak, bel, digonbel, ko’taray, qumgon, pulod, ketmon, ip, raja, raja ip, tikterash, gulterash, belcha, pichoq, gurza, shibba, payroha, loyxona, qoraturpok, qiziltuprok, mallatob, qum tuproq, sechoyrak, gazbar, gazuchoynak, ketmonchi, belchi, usta, guldasta, qubba, gazber.Аннотация
Ushbu maqolada XIX asr oxiri – XX asr boshlarida Samarqand shahri atrofida bunyod etish odat bo’lgan qo’rg’on va bog’ devorlarining qurilish texnologiyasi va quruvchi ustalar tarkibi ko’rib chiqiladi. Shuningdek, ustalar ish jarayonida foydalangan qurilish ashyolari va ish qurollari o’rganiladi.
Библиографические ссылки
Булатов М. С. Геометрическая гармонизация в архитектуре Средней Азии. – М. “Наука”, 1988.
Воронина В. Л. Народные традиции архитектуры Узбекистана. – Москва, 1951.
Воронина В.Л., Бородина И.Ф., Бретаницкий Л.С., Ноткин И.И., Всеобщая история архитектуры Том 8. – Москва, 1969.
Засыпкин В. Н. Архитектура Средней Азии.– Москва, 1948.
Захидов П. Ш. Самаркандская школа зодчих XIX-начало XX века. – Ташкент,1965.
Кадырова Т. Ф. Пути архитектурного возрождения Узбекистана за XX начала XXI вв традиции и современность Т. – 2007.
Ноткин И. И. Искусство древних, “Узбекистан”. – Тaшкент, 1967.
Писарчик A. K. Народная архитектура Самарканда.– Душанбе, 1974.
Полупанов С. Н. Архитектурные памятники Самарканда. – Москва, 1948.
Пугаченкова Г.А. - Зодчества центральной Азии XV век. – Tашкент, 1976.
Пугаченкова Г.А. - Архитектурное наследие Узбекистана. – Tашкент, 1960.
Ремпель Л. И. Архитектурнқй орнамент Узбекистана. – Ташкент, 1961.






